Papa: “En Ella, weet jij wat we vandaag vieren?”
Ella: “Het feest van mistlicht”

Ge plukt er al de bloemekes af, ge maakt het veel te grof

Mamaaake die zal BLIJ ZIJN

Papaaake die zal slaan

…

Deze week leren ze op school over tegenstellingen. Vandaag: “groot-klein”. Deze avond, toen ik in de keuken stond, zei ze opeens: ” Maar mama, ik ben de kleinste van de school.” “Van de klas zal je bedoelen? Bij juf Evi zitten er nog kindjes die kleiner zijn”, zei ik – maar helemaal zeker ben ik daar niet van. Ze ging op haar trapje zitten (dat dient om overal aan te kunnen) en trok een supertriest gezicht. Ik vroeg haar of ze op een rij hadden moeten gaan staan van groot naar klein. “Neen, aan een meter en ik was de kleinste van de klas!! En dat vind ik niet plezant.” Ik nam haar in mijn armen en vroeg haar wat ze liefst was, de kleinste of de stoutste. Dan koos ze toch maar voor de kleinste, maar ze bleef het  niet plezant vinden. Ik zei er ook nog bij dat ze voor mij wel de allerliefste was, maar ik vraag mij af of dat haar “verdriet” kleiner maakte.

Thema morgen: open-dicht. Dat kunnen ze volgens mij toch niet op de kleuters projecteren

Wat Ella heel erg leuk vindt, is dingen samen doen met Tobe. Samen naar tv kijken, samen knuffelen, samen in de zetel liggen, of samen in bad gaan. En wat mooi en geruststellend om zien is, is dat Tobe het gezelschap van zijn zus blijkbaar wel apprecieert. Hij moet haar blonde haren nog maar zien wapperen, of zijn mondhoeken krullen al naar boven.
Zaterdagnacht was Ella gaan logeren bij tante Astrid. Toen Ella vandaag terug kwam, was zowat het eerste wat ze vroeg: ‘waar is Tobe?’ En eenmaal ze hem zag, begon ze hem meteen te overladen met kusjes en knuffels, waarbij ze zei: ‘ik heb je gemist hoor, Tobe’. Ik denk dat ze niet aan het liegen was.

Ze komt de keuken binnen gestormd en toont een haarrekkertje.

Ella draait zich om en zegt (eerder tegen zichzelf): “Nu heb ik mijn rekkertje terug… YES!”

En ze doet dat goed

Fantastisch nieuws, beste bezoeker van dit kleuterblogje: Ella dweilt graag! Op de laatste dag van het oude jaar besloot ze om niet alleen haar eigen kamertje, maar ook de badkamer, de gang, de kamer van Tobe en die van mama en papa te dweilen. En wij zagen dat ze het zelfs nog redelijk goed deed ook. Absoluut voor herhaling vatbaar dus! Let trouwens op de details: ze had zelfs speciaal haar Crocs aan om te kuisen

Nieuwjaarsbrief voorlezen

Ella heeft het nieuwe jaar goed ingezet: ze kan lezen!!! Zowel mama en papa, Memie als meter Karlien kregen van Ella een nieuwjaarsbrief die ze helemaal perfect ‘voorgelezen’ heeft. Wat een verschil met vorig jaar toen de meters zich naar een duister hoekje of naar de gang moesten begeven om daar nieuwjaarswensen ingefluisterd te krijgen
Ze heeft het versje dus flink opgezegd, en dat werd beloond met cadeautjes. Trouwens niet alleen van mama, papa en de meters: Ella kreeg heel veel leuke, mooie, plezante, grappige of gewoon nuttige cadeautjes. Omdat Ella het misschien niet altijd even luid en duidelijk zegt: allemaal langs deze weg namens ons ook nog eens ferm bedankt

Wat trouwens ook wel schattig was: toen ze haar nieuwjaarsbrief aan meter Karlien moest opzeggen, begon ze als volgt: “Liefste meter Karlien, liefste Geert”. De vriend van meter Karlien zag er precies belangrijk genoeg uit om ook even vermeld te worden

Ella: “Mooi he, nu heb ik een eigen plastronT”

Anneleen mag dan wel boos zijn op de winter, Ella trekt zich daar niks van aan en vindt het allemaal heel erg plezant. Toen het donderdagochtend begon te sneeuwen, was ze al helemaal in de sfeer aan het geraken, en toen er tegen de middag een heel pak lag, kon de pret pas echt beginnen. Op school hadden ze al sneeuwballen mogen maken, en eenmaal thuis heeft Ella samen met mama een… sneeuwtaart ‘gebakken’ in de tuin. Tja, het is eens iets anders. Er hoorde zelfs een kaarsje op dat ze mocht uitblazen. Zaterdag heeft Ella dan met papa wat buiten gespeeld en onder meer gegleden op het ijs in de straat. ‘Spannend he’, zei ze toen. Vandaag was het wachten tot de middag vooraleer het eindelijk gestopt was met sneeuwen en Ella weer buiten mocht spelen. Deze keer met papa (mama is zoals gezegd boos op de winter ). Wat hebben we gedaan? Sneeuwballen gegooid, in de sneeuw ‘gesjot’, gesprongen, gedanst… EN als kers op de taart hebben we zowaar nog een tweede sneeuwtaart gemaakt. Die was net op tijd klaar, want toen begon het weer te sneeuwen en moesten we terug naar binnen.
Enkele sfeerfotootjes vinden jullie hier of hier.
En morgen? Morgen moet papa gaan werken: het gangpad naar de auto is in ieder geval al uitgegraven

Update:

Het was plezant. Ella had een mooie plaats gekregen en kon alles goed zien. “Ik ben content”, zei ze tijdens het wachten.

Ze was wel een beetje onder de indruk van het hele gebeuren en friemelde de hele tijd aan haar trui. Maar ze zong wel flink mee, en klapte ook in haar handen. Ze ging helaas zo op in het verhaal (Josje is betoverd en haar stem kwijt), dat ze begon te huilen. Maar toen Josje haar stem terug had ging ze wel weer op haar eigen stoel zitten en klapte ze weer flink in haar handen. EN ze ging tekeningen geven aan K3. Ale ja… ik stuurde haar naar het grote podium, helemaal alleen. Daar stond ze tussen vele andere kindjes (en mama’s en papa’s)Ik zag het rolletje tekeningen in de lucht zwieren, maar geen K3-tje nam het meteen aan. Toen zag ik haar opeens haar tekeningenrolletje op het podium zwieren en madam kwam terug bij mij. Geduld staat echt niet in haar woordenboek.
Maar ze heeft zich toch geamuseerd en ze wil nog eens terug gaan!