Berichten van — donderdag 24 december 2009

Omdat het feest is, kreeg Ella feestkleren. Een nieuw rokje, een tshirt met lange mouwen en bijhorend sjaaltje. Daarnet deden we haar kleren aan.

Ella: “Mooi he, nu heb ik een eigen plastronT”

Sneeuw is fun (voor Ella)

Anneleen mag dan wel boos zijn op de winter, Ella trekt zich daar niks van aan en vindt het allemaal heel erg plezant. Toen het donderdagochtend begon te sneeuwen, was ze al helemaal in de sfeer aan het geraken, en toen er tegen de middag een heel pak lag, kon de pret pas echt beginnen. Op school hadden ze al sneeuwballen mogen maken, en eenmaal thuis heeft Ella samen met mama een… sneeuwtaart ‘gebakken’ in de tuin. Tja, het is eens iets anders. Er hoorde zelfs een kaarsje op dat ze mocht uitblazen. Zaterdag heeft Ella dan met papa wat buiten gespeeld en onder meer gegleden op het ijs in de straat. ‘Spannend he’, zei ze toen. Vandaag was het wachten tot de middag vooraleer het eindelijk gestopt was met sneeuwen en Ella weer buiten mocht spelen. Deze keer met papa (mama is zoals gezegd boos op de winter ). Wat hebben we gedaan? Sneeuwballen gegooid, in de sneeuw ‘gesjot’, gesprongen, gedanst… EN als kers op de taart hebben we zowaar nog een tweede sneeuwtaart gemaakt. Die was net op tijd klaar, want toen begon het weer te sneeuwen en moesten we terug naar binnen.
Enkele sfeerfotootjes vinden jullie hier of hier.
En morgen? Morgen moet papa gaan werken: het gangpad naar de auto is in ieder geval al uitgegraven

Ella kreeg vorige week van de goede lieve Sint kaartjes voor de K3-show. Ze telt al een hele week af en vanavond om vijf uur is het eindelijk zo ver. Deze ochtend vroeg ze al of het tijd was om te vertrekken en nu loopt ze al een half uur met een rolletje tekeningen in haar handen. Ze is er helemaal klaar voor! Hopelijk amuseert ze zich straks te pletter!!

Update:

Het was plezant. Ella had een mooie plaats gekregen en kon alles goed zien. “Ik ben content”, zei ze tijdens het wachten.

Ze was wel een beetje onder de indruk van het hele gebeuren en friemelde de hele tijd aan haar trui. Maar ze zong wel flink mee, en klapte ook in haar handen. Ze ging helaas zo op in het verhaal (Josje is betoverd en haar stem kwijt), dat ze begon te huilen. Maar toen Josje haar stem terug had ging ze wel weer op haar eigen stoel zitten en klapte ze weer flink in haar handen. EN ze ging tekeningen geven aan K3. Ale ja… ik stuurde haar naar het grote podium, helemaal alleen. Daar stond ze tussen vele andere kindjes (en mama’s en papa’s)Ik zag het rolletje tekeningen in de lucht zwieren, maar geen K3-tje nam het meteen aan. Toen zag ik haar opeens haar tekeningenrolletje op het podium zwieren en madam kwam terug bij mij. Geduld staat echt niet in haar woordenboek.
Maar ze heeft zich toch geamuseerd en ze wil nog eens terug gaan!

Schuilt er een fotografe in Ella of heeft ze eerder ambitie om fotomodel te worden? Toen ik haar vandaag vroeg om voor een foto op het bankje voor de haard te gaan zitten, begon ze in ieder geval spontaan verschillende poses aan te nemen. Telkens ze ‘klik’ hoorde, trok ze weer een andere gekke bek of deed ze iets onnozel met haar handen. Maar het fascinerende was dat ze telkens dezelfde pose aanhield tot wanneer ze weer ‘klik’ gehoord had. Af en toe kwam ze na zo’n klik meteen kijken of het resultaat naar wens was. Ons madammeke heeft dus ofwel sterallures ofwel  is ze geïnteresseerd in de wonderen der fotografie. Als het dat laatste is, wil ik dat gerust stimuleren. Over dat eerste moet ik precies toch nog even nadenken

(Hier enkele foto’s)

Ella versiert de kerstboom

Ella is al helemaal in de kerstsfeer. Op school hebben ze al een hele week rond het thema gewerkt – met een kerstmarkt als kers op de taart – en dus werd het hoog tijd om een boompje op te zetten in huis. Ella had het al een paar keer gevraagd, maar vandaag mocht/moest ik met haar een kerstboom gaan kiezen/kopen. Na een tiental keer ‘Nee papa, deze is te groot’ en een vijftal keer ‘Nee, deze is toch echt te klein’ zag ik dat de verkoper al wat ongeduldig werd en dus zei ik snel ‘Kijk Ella, ik denk dat deze perfect is.’
Eenmaal thuisgekomen stond Ella te popelen om de kerstboom te versieren. Ze mocht er snoepjes, engeltjes en kerstballen in hangen en leek zich echt te amuseren. Ook het kerststalletje van Dick Bruna mocht weer van de zolder.
Toen Ella vanavond langs de kerstboom passeerde zei ze ineens met een lachend gezichtje: ‘Gezellig he mama!’. Lief toch?!