Sint-Maarten op bezoek

Sint-Maarten heeft het wel voor Ella

Elf november is voor ons niet zomaar een verlofdag omdat ergens lang geleden de wapens tot stilstand kwamen, maar ook de dag waarop de enige echte Sint-Maarten op bezoek komt. En afgaande op de rijkgevulde tafel waarop hij Ella trakteerde, is dochterlief het afgelopen jaar superbraaf geweest. Of Sint-Maarten en Zwarte Piet zien veel door de vingers omdat ze door onze dochter op een lekkere Leffe en Vedette getrakteerd werden, dat kan ook

Het afgelopen weekend was ik al met Ella de Sint gaan verwelkomen toen hij met zijn ’stoomboot’ arriveerde aan de Sint-Annabrug in Aalst. Sindsdien ging er hier geen dag – ja bijna geen uur – voorbij zonder dat er over de Sint gepraat werd of dat er liedjes over hem afgespeeld werden. Een tip overigens in dat verband: de cd ‘Daar wordt aan de deur geklopt’ van Jan De Smet is een absolute aanrader voor wie op zoek is naar eigentijdse uitvoeringen van bekende sinterklaasliedjes. Dinsdag kwam de Sint dan weer op school langs. De mama’s en papa’s mochten hem mee gaan verwelkomen aan de schoolpoort. Gewapend met het vlagje dat Ella overgehouden had aan de uitstap van afgelopen zaterdag, trok ze op. Toen ze hem eenmaal zag, konden wij zien dat ze écht ontzag heeft voor de goedheilig man.. Overigens nog grappig: de school zit momenteel in een verbouwing, maar daar hebben ze handig hun voordeel uitgehaald: de zwarte pieten werden door de verbouwkraan gewoon de lucht ingetild. Suspens voor de kinderen natuurlijk

En ’s avonds moest dan het fameuze schoentje gezet worden. Wat hoorde daar volgens Ella allemaal bij?

1. Een wortel voor het paard
2. Twee suikerklontjes voor het paard
3. Een pintje voor de Sint (dat werd dus een bruine Leffe
4. Een pintje voor Zwarte Piet (het schijnt dat die wel Vedette lust?
5. Nog wat koekjes voor Sint en Piet (‘ze zullen wel honger hebben hee…’)
6. Tekeningen om de Sint en Piet nog wat meer te plezieren
7. En het fameuze vlagje om te tonen dat ze er ook al bij was in Aalst

Welgeteld een halve seconde nadat het vlagje er bij stond, riep Ella spontaan: “Zo, nu wil ik gaan slapen.” We kunnen ons echt niet meer herinneren of ze dat ooit nog al eens gezegd had Na een goeie nachtrust stond ze natuurlijk te popelen om naar beneden te gaan. Eerst dacht ze dat de Sint haar zowaar vergeten was (ze zag niet meteen pakjes liggen aan de schouw), maar even later ontdekte ze toch de rijkgevulde tafel vol lekkers, speelgoed (en toch ook wat broodnodig textiel )
Een hele dag hebben we samen gespeeld met een minimale onderbreking voor wat eten en drinken. Het resultaat: vandaag lag Ella al om 18 uur in bed, en ze is als een blok in slaap gevallen. Moe en gelukkig denken we toch?

(Klik hier of op ‘Nieuwste foto’s‘ voor wat illustrerend beeldmateriaal)