Zoek het kindje in dit bed

En zo ziet dat kamertje er tegenwoordig uit. Weg babybed – dat heeft Ella vakkundig naar de kamer van ‘baby2‘ helpen verslepen. Welkom groot bed. En dat bleek dus ineens veel groter te zijn als we dachten, in die zin dat Ella er zowat in lijkt te verdrinken
Maar zoooo fier dat ze is: het zou me echt niet verbazen als ze vandaag op school de kindjes en de juf verteld heeft over haar eerste nacht in haar eigen grote bed. “Want ik ben geen baby meer he”, zou ze er dan ongetwijfeld aan toegevoegd hebben.

Blauw mannetje (links) en Monkey (rechts)

Ik geef het toe: ik stond er eerst wat sceptisch tegenover, maar Monkey lijkt een succes te worden. Voor wie niet meteen mee is: Monkey is de naam voor Ella’s wekker in de vorm van een aapje. Op het voorgeprogrammeerde uur gaat de wekker af – geheel jungle style, met schreeuwende aapjes – én gaan de ogen van dat beestje ook open.
We hebben Ella telkens duidelijk gezegd dat het nog GEEN tijd is om op te staan zolang de oogjes nog toe zijn. En het moet gezegd: sinds we de wekker hebben, heeft ze ons nog geen enkele keer ’s nachts of ’s ochtends (veel te) vroeg geroepen.
Onlangs zag Anneleen nog – ergens op het einde van de nacht, op weg naar het toilet – dat Ella al wakker in haar bedje lag, maar ons toch niet riep. Toen een kwartier later de jungle losbarstte, was ze er als de kippen bij om ons te roepen: “Mama, papa, ik wil opstaaaan.” Monkey mist zijn effect dus niet! Oh ja: in het weekend kunnen we de junglegeluiden overigens wél uitschakelen
Toch een kleine bedanking ook richting Isla, die ons op het bestaan van zo’n wekkers gewezen heeft. ‘Die van ons’ kwam trouwens van bij Kruidvat