Berichten van — dinsdag 31 maart 2009

Papa en mama zijn op citytrip geweest en Ella logeerde bij moeke en opa. Gisterenavond kwamen we thuis. Moeke vertelde dat Ella zonder tut sliep, dat ze die onder haar hoofdkussen gelegd had. Moeke had al een paar keer gezegd: “Heeft zij echt nog een tut nodig??” Ik vond van wel. Misschien was Ella wel klaar om zonder tut te slapen, maar ik was niet klaar om die tut weg te doen.
Vandaag, toen Ella ging slapen, wilde ze ook geen tut meer. Ella legde haar tut weer onder haar hoofdkussen, zo kon ze goed slapen. “Tutjes zijn voor kleine baby’s en ik ben al een kindje en dan kan ik grote zus worden,” was haar uitleg.
Eigenlijk moet ik blij zijn. Ella heeft geen tut meer nodig. Maar daarmee is nog maar eens bewezen dat ze groot wordt, en daar heb ik het soms zo moeilijk mee…

Ok, Ella at geen sla, maar ze at wel flink vis en dat was ook al tegen haar zin. Als beloning – en ook omdat het al van deze middag beloofd was – kreeg ze een ijsje. Terwijl ze haar ijsje at, wilde mama al beginnen afwassen in de keuken.
Mama: “Ik ga al in de keuken opruimen. Als er iets is, mag je mij roepen.”

Een halve minuut later:
Ella: ” Mama, er is iets.”
Mama: “Is er iets? Vertel het eens?”
Ella: “De telefoon, hier op de tafel.”

Vanavond zaten we aan tafel. Op het menu: patatjes, sla, komkommer, tomaatjes en vis.
Ella heeft nog nooit sla gegeten.
Papa: “Ella, heb jij eigenlijk al eens sla gegeten?”
Ella: “Neen, maar ik vind dat niet lekker.”
Papa: “Je kan het toch niet weten? Misschien moet je toch maar eens proberen.”
Ella: “Neen, ik vind dat niet lekker.”
Dan maar de truukjesdoos boven halen, denken we.
Mama: “Konijntjes vinden sla heeeeeeeeeel lekker hoor.”
Ella: “Neen, konijntjes vinden wortels lekker, niet sla.”
Tot zo ver onze poging…

Voor sommigen is het al lang geen nieuws meer, anderen hadden misschien al zo een vermoeden, maar Ella wordt grote zus! We zijn in blijde verwachting van een tweede kindje, en na vandaag – de eerste ‘echte’ echo – weten we dat alles prima verloopt. Maar omdat dit toch wel Ella haar stekje is, en haar niet NU AL jaloers laten worden, gaan we er hier maar niet te veel op door.
Voor alle info over onze tweede baby (m/v) verwijzen we je wel graag door naar http://baby2.vanderstadt.be

Ha ja, ieder kind zijn blog, of het nu al geboren is of nog niet: zo gaat dat tegenwoordig!

Ella kan zich goed verstaanbaar maken, maar heeft hier en daar nog een spraakprobleem. Zo telt ze bijvoorbeeld: een, pee, die, vier, vijf, …
Vorige week zei ik dat ze een groot meisje werd.
Ella: ” Maar ik kan nog niet zo goed praten”
Mama: “Maar jij kan toch wel al veel zeggen?”
Ella: “Maar ik zeg altijd pee”

Vandaag telde ze met haar vingertjes: “Een, pee, drie.”
Papa: “Heel goed Ella, maar het is twee in plaats van pee.”
Ella: “Ja maar papa, ik spreek met een pee.”

Vandaag aten we voor het eerst sinds lang op het terras buiten. Ella at een boterham met garnaaltjes er naast, voor ons waren er pistoletjes en beleg.
Ik: “Kristof, wil jij graag een beetje komkommer bij de pistolet?”
Kristof: “Neen.”
Ella: “Of misschien een garnaaltje naast?” (terwijl ze het bakje garnalen naar hem schuift)
Kristof: “Neen hoor.”
Ella draait zich naar mij en zegt zoals een echte roddeltante: “Hij wil niets hebben.”