Berichten van — zondag 30 november 2008

Gisteren was Ella aan het eten. Het ging niet zo vlot en ze vroeg me om te helpen.
Ik was een beetje aan het treuzelen (ik geef het toe) en Ella werd ongeduldig.
Ella: “Alé, mama”
ik: “Ik kom er aan. Ik kan niet vliegen he, kan jij dat misschien?”
Ella: “Neen, ik heb geen vleugeltjes”

De tekening op mijn bureau

Ella heeft – eindelijk – de tekening ingekleurd die ze mij al zo lang beloofd heeft. Een paar dagen terug gaf ze mij de tekening af: “Zo, tekening is klaar nu. Nu moet je tekening op werk doen“.

Bij deze het bewijs: het kunstwerk staat nu op mijn bureau. En ja, ik ben er fier op!

Toen was het nog met de glimlach

Hoera, sneeuw! In het weekend! Tijdens Ella haar middagdutje begon het goed te sneeuwen, zodat er al vlug een dikke laag lag tegen dat haar vieruurtje goed en wel op was. Ella had heel veel zin om te gaan spelen in de sneeuw (“eerst nog peer opeten, dan moet ik mijn laarsjes aan doen, en mijn muts, en mijn jas, en dan gaan we buiten spelen“). Maar eenmaal buiten was de pret toch al snel over…

[Lees meer →]

Groot drama vanmorgen toen we Ella vriendelijk, doch kordaat (de kernwoorden van onze opvoedingsstrategie ) verzochten om haar klaar te maken om naar de dokter te gaan.

Neeeee, Ella wil niet naar de dokter, ik wil naar school! ELLA WIL NAAR SCHOOLTJE GAAN!!

Toch jammer dat we niet konden ingaan op zoveel enthousiasme.  Sinds vanmorgen is er koorts mee gemoeid, en dus moesten we wel naar de dokter gaan. Niets ernstigs aan de hand trouwens: een serieuze verkoudheid. Laat ons zeggen dat ze nu officieel ingewijd is op school

Soms zou je toch wel een vlieg willen zijn. Niet om iemand te ambeteren door bijvoorbeeld constant op zijn voorhoofd te landen, maar om te zien wat er gebeurt op plaatsen waar je normaal niet bij kan zijn. Bijvoorbeeld in het klasje van Ella. Flauw? Baneegij! Geef toe, welke ouder zou niet zijn pas tot kleuter gepromoveerde kleine even willen bestuderen in de klas? De eerste dagen konden we nog door het raam lurken voor een goed minuutje, maar zelfs dat zit er nu niet meer in. We zouden het nog kunnen doen – daar niet van – maar ik heb zo’n flauw vermoeden dat juf Evy het niet zo leuk zou vinden.

Gelukkig zijn de lieve mensen van basisschool De Linde ook een beetje mee met hun tijd. Op de site verschijnen namelijk geregeld foto’s van de speciale activiteiten waarop de kindjes af en toe getrakteerd worden. Super! Als iemand van De Linde die dit leest: een dikke merci, en vooral blijven doen! Zo hadden wij het geluk dat tijdens de eerste schoolweek van Ella meteen de Sint op bezoek kwam en er poppenkast gespeeld werd.

Dankzij die ’schoolfotograaf/afen(?)’ konden wij als bezorgde/geïnteresseerde/ontroerde/meelevende ouders ook voor héél eventjes een vlieg zijn en een glimp van onze schoolgaande dochter opvangen. En mama en papa zagen dat het goed was – al merken we wel aan haar bedeesde blik en houding dat ze een beetje onder de indruk was. Ach ja, het zal wel normaal zijn zeker? Het was per slot van rekening nog maar haar allereerste schoolweek.

Ella loopt nu anderhalve week school (jaja, ze heeft al twee verlofdagen gehad). En zoals het hoort, krijgen schoolgaande kindjes een verkoudheid. Ella volgt de traditie.
En zo zitten we hier dus met een hoesterke.
Vandaag werd er veel vicks verdampt en gesmeerd en hopelijk kan Ella morgen weer naar school vertrekken!